Browni

Öyle uzun uzun yazılar yazmayacağım, turistik bilgiler vermeyeceğim… Versem de çoğunuda yanlış veririm zaten bende ki bu balık hafızasıyla. Bizimkisi kültürel bi geziden çok bol fotolu eğlencelik bi gezi oldu. Bol, bol dolaştık, yedik, içtik, gezdik, kaybolduk. Rehberlerimiz arkadaşlarımız olduğundan canımız istedi oturduk, canımız istedi es geçtik. Yaklaşık dörtbin küsür foto var elimde sadece benim çektiğim, bi de üzerine arkadaşlarımızın çekip yükledikleri var, eyvah ki ne eyvah. Tabii elenecekler var içinde, doğru açıyı tutturana kadar deneme fotoları falan ama hepsi birbirinden güzel… Dolayısı ile az yazılı bol fotolu uzun bir Paris serisi bizleri bekliyor. Görmemişin bir Paris gezisi olmuş diyenler sizi dışarıya alalım, benim gibi fotoğraf sevenler, bakmaktan zevk alanlar, biri başka memlekete gidince merakla sadece fotoğraf bekleyenler biz sizinle keyfini çıkaralım.
İlk gün uçaktan iner inmez önce otele, hemen ardından yürüyerek Eiffel’e gittik. Şansımıza hava da bir güzeldi ki, off. Sıralar biraz can sıkıcı olsa da, bekledik tabii. Gerçi biz iyi gününe denk gelmişiz, daha da beter oluyormuş çoğu zaman. Dışarıda ki sıra neyse de, içerde asansör sıraları hakikaten feciydi. Ama değer mi, elbette değer.
Hatta Sevcan sağolsun bizim tüm itirazlarımıza rağmen yanına aldığı poğaça ve bilimum yiyecek takviyesi ile bize Eiffel’in 3.katında piknik bile yaşattı. Tüm o beklemeleri o yiyecekler çekilir kıldı diyebilirim, enerji takviyesi sonuçta.
Şu aşağıda ki pembe kurdelalı ablalardan ve kadın kılığına girmiş abilerden sokaklarda bolca gördük. Bir nevi bekarlığa veda geleneğiymiş… 2 euroya insanlarla kankan dansı yapıyordu bize rastlayan gelin adayı mesela.

Sevco çekmese hiç fotoğrafım da olmayacakmış… Çoğunda da artık bi parçam haline gelen canonumlayız.
Yalnız artık heyecandan mı dersiniz, salaklığımdan mı makinemin isosunu abartıp 3200 de unuttuğumdan ilk gün fotoları hep karıncalı, sorry.

(Bunlar da Eiffel’in içindeki dükkandan görüntüler)