Browni

Bugünün bir milat olması lazım değil mi benim için?
Ne de olsa 30. doğum günüm.
Ama her zamankinden daha sakin bu sabah, her zamankinden daha sıkıcı.
Yok mu bir atraksiyonu evrenin bana bu özel günde???
30. yılında insana bir güzellik yapılmaz mı, bir moral verilmez mi?
Sabah kalktığımda veremediğim şu 8 kiloyu vermiş olsaydım mesela…
Ya da dolabımda ki tüm eksikler tamamlanmış olsaydı…
Ya da başucumda upuzuuun bir tatil için biletler bulsaydım…
Banka hesabımda nereden geldiği belli olmayan büyük bir meblağ da işimi görürdü…
Gerçi geçen sene zar zor nefes alarak, yatakta 2.80 yatarak geçirdiğim doğum günümü düşünürsek bu sene ki bir şahane!
En azından ayakta durabiliyorum, nefes alabiliyorum, oğlum sağlıklı ve yanımda, akşama da krokanlı pasta gelicek en güzelinden ;)
İyi ki doğduum been.

An itibari ile şiddetli bir yağmur yağıyor burada ama cama vura vura yani öyle böyle değil.
Ve nedense böyle zamanlarda bende bir kahve içme dürtüsü beliriyor(hep o amerikan filmlerinin etkisi bunlar)
Ama burnumda düdüklüden gelen mis gibi, bol vitaminli mercimek çorbası kokusu.
Son kararım mercimek çorbası içeceğim, pencerenin önünde ki koltuğun en tepesine tüneyip.
Damla damla olmuş camın arkasından ıslak evlere, yollara, bulutlu gökyüzüne bakıp geçirdiğim 30 seneyi düşüneceğim.
Neler yaptığımı, neler yapamadığımı, yaptıklarımın yapamadıklarımdan fazla olup olmadığını.
Bundan sonra nasıl bir hayat bekliyor beni diye düşüneceğim.
Her geçen gün güç kaybedecek miyim, yaşlanacakmıyım, bunu açık ve net farkedecek miyim?
Ya da sadece çorbamı içip camdan bakarım!!!

Doğum günleri her geçen sene daha mı depresif oluyor ne?